دکتر نیما رهنمون متخصص ارتودنسی و ناهنجاری های فک و صورت در تهران

یکی از شایع ترین شکایات اصلی بیماران ارتودنسی جدید این است که فاصله بین دندان هایشان را دوست ندارند. فاصله بین دندان ها بیشتر از فشردگی، اوربایت، آندربایت یا سایر مشکلات دندانی، بیماران را آزار می دهد، زیرا در فاصله مکالمه ای بیشتر قابل مشاهده هستند. در حالی که اکثر فاصله ها به دلیل فاصله زیاد بین دندان های مجاور ایجاد می شوند، یک “فاصله مثلثی” بین دندان هایی که به هم چسبیده اند وجود دارد.

مهم نیست چه نوع درمانی دریافت می کنید، ریتینرها تنها راه برای به حداقل رساندن حرکت دندان ها پس از برداشتن وسایل ارتودنسی هستند. ریتینرها بخش اساسی درمان ارتودنسی هستند، اما بسیاری از بیماران به این موضوع فکر می کنند که سال ها پس از برداشتن بریس ها یا الاینرها چه اتفاقی رخ می دهد. یک نگرانی شایع این است که آیا استفاده از ریتینر می تواند واقعاً بایت شما را به مرور زمان تغییر دهد یا خیر.

شما وقت و هزینه صرف درمان ارتودنسی کرده اید تا دندان هایتان را به طور کامل تراز کنید. اما با گذشت زمان، ممکن است متوجه شده باشید که دندان هایتان شروع به حرکت از جای خود می کنند. شایع ترین پشیمانی افرادی که سال ها پیش بریس داشتند، جابجایی دندان هایشان است. والدین بیماران اغلب به ما می گویند که پس از استفاده از بریس، لبخند بی نقصی داشته اند، اما این موضوع در طول سال ها تغییر کرده است.